Benedyktyńskie smaki i smaczki - Kokocińska Teresa

Pewna mała, szara myszka niosła serek dla braciszka. Hyc! Ze stołu na firankę. - Zrobię bratu niespodziankę!

Sherlock Holmes to ja. Starsza pani w spódnicy do kostek, w wielkim słomkowym kapeluszu na głowie, dodatkowo osłonięta od słońca chińską parasoleczką. Śmieszna? Niewątpliwie śmieszna. Rozglądam się, wiedziona przeczuciem, że zaraz coś się stanie i że może warto wyjść temu czemuś naprzeciw, chociaż nie miałam pojęcia, czym to coś może być...

Agent FBI, Jack Crowne leci rządowym samolotem nad Appalachami. Na pokładzie ma ważnego pasażera: znanego psychiatrę, doktora Timothy MacLeana. Celem ich podróży jest miasto Waszyngton. W czasie lotusamolot ulega wypadkowi, cudem ocaleni Jack Crowne i doktor Timothy trafiają do kliniki w Parlow. Jakie tajemnice skrywa jedyny świadek katastrofy Rachael Abbot? Kim okażą się wrogowie doktora Timothy MacLeana?

Wielorodzinna kamienica w małym miasteczku. Trzy pary, trzy historie. W ich głowach lęgną się scenariusze - życia gdzie indziej, inaczej. Pod Jedynką starsze małżeństwo, niespełniona malarka i były prezenter telewizyjny. On nie słyszy już w głowie telefonu z propozycjami, ona nie musi już nie czytać recenzji po swoich wernisażach. Do czasu... Pod Dwójką młoda para. Ona całymi dniami siedzi przy starej maszynie do pisania, zaraz napisze genialny reportaż, zostanie drugim Kapuścińskim. On - inżynier budowlany, przyczajony za jej plecami, w myślach rozbudowuje strych. Do czasu... Pod Trójką małżeństwo z trójką małych dzieci. On - bezrobotny geodeta, z tajemniczym planem w głowie. Ona - niegdyś dobrze zapowiadająca się pianistka, teraz nauczycielka muzyki w szkole podstawowej. Do czasu... Do czasu - aż zjawia się Roznosicielka. Z torbą zielonych ulotek. Z jednym okiem, z jednym uchem. Stare Licho. Płaskuda. Hipnotyczny język, przyspieszony oddech frazy, rytm opowieści, która zaciska się jak pętla na gardle i dusi. Płaskuda to książka niepokojąca, pozostająca na długo w pamięci. Coś się poruszyło pod ścianą narzędziowni, luźny koniec folii ogrodowej albo cienie ostatnich nieopadłych liści, podskakiwało w kupie ogrodowych krzeseł, małe i ruchliwe. (...) Dziwne, że pamięta się takie rzeczy. - Płaskudy albo wielgusy. - Kochana rysowała palcem na szybie. - Tak się nazywały. - Powstawały z czegoś małego, człowiek nigdy nie wiedział z czego, i rosły w oczach, aż było już za późno. Fragment

Feter l'augmentation de papa au restaurant, faire des grimaces au lama au zoo avec Alceste, gouter avec l'insupportable cousin Eloi, aller voir les vitrines des grands magasins avec des tas de lumieres partout et des gens qui klaxonnent. La vie du Petit Nicolas est pleine de surprises. Mais quand Nicolas repete le gros mot qu'a dit Eudes a la récré, ce sont ses parents qui sont surpris...