Lista tytułów w tematyce "Astrologia"

Słuchowisko i piosenki na CD Czyta Ksawery Jasieński

Na tle panoramy miasta rozgrywają się losy Pazzich, jednego z najmożniejszych i najbardziej znaczących rodów patrycjuszowskich w piętnastowiecznych Włoszech. Spisek mający osłabić potęgę Medyceuszów staje się pretekstem do opowiedzenia historii młodej kobiety, której marzenia musza dojrzeć wraz z nią w okrutnej i pozbawionej miłosierdzia Florencji. Wzgardzona przez matkę, traktowana jak służąca,najmłodsza córka rodu Pazzich, przez wszystkich zwana Florą, żyje w cieniu starszej siostry. Piękna, popularna i, jak sie wydaje, zupełnie pusta Domenica to modelka samego Boticellego, a jej uroda jest sławna w całym mieście. Przeznaczeniem Domeniki jest poślubić Giuliano Medyceusza, Flora zaś, z polecania matki, ma niebawem trafić do klasztoru. Ciche, pokorne trwanie za murami zgromadzenia, kontemplacja, modlitwa i praca nie są przyszłością, o której marzy. Gdy do pałacu Pazzich przybywa młody gwardzista z posłannictwem od samego papieża, dziewczyna odnajduje w nim bratnią duszę. Jednak przybycie wychudzonego młodzieńca oznacza zmianę nie tylko w życiu Flory. W świecie pełnym intryg i politycznych knowań, dojrzewa spisek, który już niedługo odmieni losy wszystkich mieszkańców Florencji.Prostolinijna i rozpaczliwie spragniona ciepła Flora musi szybko przyswoić sobie najważniejszą lekcję - jak przeżyć między odzianymi w aksamitne szaty drapieżnikami, z których każdy pragnie wyłącznieosiągnięcia prywatnych korzyści. Za zasłoną uprzejmości i konwenansów, za kotarą wcielonego w szlachetne damy i dostojnych panów piękna, kryje się prawdziwy, brutalny i nieznający przebaczenia świat.Za namową Emilio i babki, Flora zaczyna pobierać lekcje szermierki, uczy się umiejętności przydatnych poza strojnym dworem. Jej marzeniem jest uciec daleko od nieczułej rodziny, poznać dalekie kraje. Ale sny są kruche. Ćwiczebnym mieczem nie da sie zatrzymać armii, modlitwy nie przywrócą życia umarłym, a śmierć ma słodki zapach migdałów.

Na początku jest rodzina. Bardzo przeciętna rodzinka, taka jakich znamy wiele – Ben, Rose i trójka dzieci. Pewnego ranka, bez żadnego ostrzeżenia, Ben zostawia Rose, która musi teraz sama stawić czoła życiu. Początek to historia małżeństwa Rose i Bena, zanim on odchodzi i walki Rose po jego odejściu. Ta wspaniała, debiutancka powieść Catherine Dunne, napisana bardzo prostym językiem, jest jednocześnie poruszająca, inspirująca i bardzo prawdziwa. Catherine Dunne urodziła się w Dublinie w 1954. Studiowała anglistykę i iberystykę w Trinity College, a potem uczyła w Greendale Community School. Mieszka w północnej części Dublinu z mężem i synem. To jej debiutancka powieść.

Warszawa, początek lat 50. dwudziestego wieku. Redaktorka poezji Sabina, która nigdy jeszcze nie całowała się z chłopakiem, ogląda w kinie pochód uśmiechniętych i muskularnych sportowców Związku Radzieckiego. Pół wieku później pani Sabina na warszawskim Okęciu czeka na samolot z Nowego Jorku, którym przyleci jej syn, Marek. Sabina mieszka z matką i babcią. W tej samej kamienicy, na ostatnim piętrze, pracownię ma Arkadek, jej młodszy brat, socrealistyczny malarz. Ojciec zginął podczas nalotu, ją i brata matka zamknęła w piwnicy, aby nie brali udziału w powstaniu. Staropanieństwo Sabiny budzi w domu coraz większy niepokój. Ona zaś skrycie podkochuje się w dyrektorze Barskim, swoim szefie. W końcu zjawia się adorator idealny. Przystojny, szarmancki, czytający w jej myślach. I chcący się żenić. Przedtem jednak prosi, by młoda narzeczona wyświadczyła mu pewną przysługę. Na piśmie. A właściwie, żeby wyświadczała ją raz na tydzień... Rewers to powieść inteligentna i przewrotna. Poczucie humoru Barta jest najwyższej próby. Powieść Rewers oparta jest na scenariuszu filmu pod tym samym tytułem, zdobywcy nagrody głównej 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Obraz wyreżyserował Borys Lankosz, główne role zagrali Agata Buzek, Marcin Dorociński, Krystyna Janda i Anna Polony.

Geboren 1747 zu Molmerswende am Harz, studierte Gottfried August Bürger in Halle und Göttingen Theologie und Jura. Eine tiefe Freundschaft verband ihn mit Voß, Hölti und den Stolbergs, führenden Mitgliedern des Göttinger Hains. Mit seinen Balladen und Gedichten - hervorzuheben ist hier besonders die Ballade "Lenore" von 1773 - leistete Bürger einen bedeutenden Beitrag zur Literatur des Sturm und Drang. Weniger bekannt ist, dass er Raspes "Abenteuer des Freiherrn zu Münchhausen" 1786 im volkstümlichen Stil mündlichen Erzählens vom Englischen ins Deutsche zurückübersetzte und die Erzählungen dadurch hierzulande berühmt machte. Insgesamt dreimal unglücklich verheiratet und trotz seines literarischen Schaffens und einer Professur völlig verarmt, starb Bürger in tiefer Verzweiflung 1794 in Göttingen.