Lista tytułów w tematyce "Hodowla"

Cykl pięknie ilustrowanych, sztywnostronicowych książeczek - harmonijek przeznaczonych dla każdego malucha, który poznaje świat dzięki obrazkom.

Rozmowy o Mszy świętej, odpowiedzi na nurtujące dzieci pytania, stały się inspiracją dla autorki do napisania tych krótkich opowiadań. Ciekawe historie, przeznaczone dla czytelników w wieku szkolnym, opatrzone zostały komentarzami, które pomagają dzieciom zbliżyć się do tajemnicy Eucharystii.

Dzieci ? urocze, choć czasem doprowadzają do szału. Mąż ? kochający, ale bardzo zajęty. Dwie oddane przyjaciółki. Jedna prezerwatywa ? która burzy prawie idealne życie Agaty. Kiedy Agata znajduje ją w samochodzie męża, podejrzewa zdradę. Postanawia ratować małżeństwo za pomocą... pasa do pończoch i trzech par szpilek. Ale wszystko komplikuje Perpetua, piękna jak anioł kolumbijska zakonnica. To książka dla tych, którzy kochają powieści obyczajowe i kryminały doprawione szczyptą świetnego dowcipu.

Nieopodal Pałacu Ostrogskich, w którego rozległych podziemiach ważyły się losy świata, jest zapuszczony park. W parku stoi ławeczka. Każdego, kto na niej siądzie, ogrania melancholijne szczęście. Jednak dostępu do ławki broni tajemniczy starszy pan... Tomasz Piątek, narrator i bohater Pałacu Ostrogskich, zna wiele podobnych historii. Przemierza Warszawę, splatając wspomnienia narkomana, absurdalne wizje i filozoficzne rozważania, mnoży wątki i dygresje. Bierze udział w potyczce polskich dresiarzy z włoskimi mafiosami, dzięki czemu poznaje Bandytów Idealnie Elastycznych. Omal nie ginie oblanypłynnym plastikiem. Ale przede wszystkim słucha i opowiada. Pałac Ostrogskich to powieść z potencjałem rewolucyjnym. ?Wyobraźmy sobie, co by się stało, gdyby każdy petent próbował opowiedzieć przy okienku historię swojego życia ? mówi autor. I dodaje: ?Zdolność do słuchania i snucia opowieści jest magiczną szczepionką na prostactwo. A nasza polska rzeczywistość nie jest zbyt skomplikowana, tylkoza prosta...? Podoba mi się styl Tomasza Piątka, barokowy, drastyczny, bezpośredni, ożywiający nawet tradycję gawędy, lekki jak puch zarazem. Filip Modrzejewski Jeśli tę krótką powieść traktować jako dokumentalny zapis uzależnienia, to jest to zapis wysokiej próby: dynamiczny, błyskotliwy, atrakcyjny fabularnie. Autorowi udaje się podołać wyzwaniu, jakim jest opis odmiennych stanów świadomości adresowany do czytelnika, znajdującego się prawdopodobnie w stanie świadomości, z grubsza biorąc, normalnym. Jacek Podsiadło, ?Rzeczpospolita?

Questo atto unico di Dario Fo e una farsa per due clown fatta di battute vivaci e assai comiche. I due capitano come imbianchini in casa di una signora che ha trasformato il marito in manichino.