Lista tytułów w tematyce "Satyra"

Książeczka z serii "Plecak przedszkolaka" (mały format) to wspaniały sposób na naukę i zabawę jednocześnie. Przyjazne zwierzęta nauczą dziecko nazywać i rozpoznawać kolory. Rymowane teksty ułatwiają czytanie, a błyszczące i szeleszczące elementy sprawią dziecku wiele radości.

Na jesieni "wrześniowe" mają się rozjechać w różne strony, by rozpocząć studia. Są to ich ostatnie wspólne wakacje przed wkroczeniem w dorosłe życie. A zatem jest to czas, kiedy magia i moc Wędrujących Dżinsów mogą się im najbardziej przydać. Tibby uświadamia sobie coś, co dotyczy istoty jej relacji z Brianem, a o czym dżinsy wiedziały już od dawna. Ponieważ wszystko naokoło zdaje się zmieniać w szaleńczym tempie, Tibby szuka w nich oparcia i ostoi. Carmen potrzebna jest cała magia zgromadzona w dżinsach, gdyż zgodziła się do końca wakacji pracować jako opiekunka zrzędliwej Greczynki - babci Leny. Carmen uświadamia sobie także, że udaje kogoś, kim nie jest, i to przed kimś, kto może okazać się w jej życiu naprawdę ważny... Lena bardzo chciałaby, aby dżinsy podpowiedziały jej, czy powinnazrealizować swoje marzenie i pójść na uczelnię artystyczną, nawet jeśli nie może w tej kwestii liczyć na przychylność i zrozumienie nikogo z rodziny. Bridget szczególnie cieszy się, że akurat jej dżinsy przypadły w udziale na samym początku wakacji. Gdy trafia na obóz piłkarski, okazuje się bowiem, że wśród innych trenerów jest ktoś znany jej w szczególny sposób... To trzecie lato Stowarzyszenia jest pełne słońca i radości, choć zdarzają się sytuacje wymagające prawdziwej odwagi, a także chwile smutne. Ann Brashares opisuje niezwykłe wakacje, które zmieniają wszystko w życiu czterech przyjaciółek i nadają nowe znaczenie ich ulubionym, magicznym dżinsom.

Śmiesząca do łez powieść obyczajowa autorki książek o przygodach "zakupoholiczki". Lexi budzi się w szpitalu po wypadku samochodowym. Myśli, że wciąż jest rok 2004, ma dwadzieścia pięć lat, krzywe zęby, a jej życie uczuciowe i zawodowe to kompletna katastrofa. Tymczasem jest rok 2007: ma proste zęby, jest szefową swego działu i w dodatku mężatką, mieszkającą we wspaniałym domu! Czy jednak na pewno o takim życiu właśnie marzyła? Opowieść o spełnianiu marzeń i o tym, że zawsze należy być sobą.

Kontra jest utworem, po którego przeczytaniu obcy czytelnik nie domyśliłby się, że autorem jest Polak. Michał K. Pawlikowski, Wiadomości, Londyn, 6 października 1957 Po czym p. Pawlikowski wyrokuje, że ja jestem pisarzem ?bardzo polskim?, a Mackiewicz... ?ogólnoludzkim?. ... Mackiewicz jest ? oczywiście ? rdzennie, do szpiku kości polsko-kresowym artystą... ale to ? rzecz jasna ? w niczym nie przeszkadza jego ?ogólnoludzkości?... gdyż sztuka jest (jak z dawna i dobrze wiadomo) wyniesieniem prywatnej, poszczególnej, lokalnej, nawet zaściankowej konkretności do wyżyn wszech... do wymiaru kosmicznego... Witold Gombrowicz, Dziennik 1957-1961 Kontrę przeczytałem przed trzema laty. Co prawda późno, ale mimo wychowania w kulcie epopei napoleońskiej (?O roku ów?, ułany bijące pod Somosierrą itd.) doszedłem do wniosku, że polskie legiony za Napoleona, zwłaszcza San Domingo, Hiszpania, to polska wersja własowców z ich tragicznym końcem. Musieli ginąć, wracać w 1815 roku pod rozkazy nowego naczelnego dowódcy w osobie cara ? niepewność, strach, liczne wypadki samobójstw. A mój, jak mi się zdawało, odkrywczy wniosek kto gorszy, że Niemcy zagrażali fizyczną zagładą, a Sowieci czymś gorszym, bo psychicznym zgnojeniem. To wszystko znalazłem w Pana książkach, podane w przepięknej, wstrząsającej formie. Czytelnik z Polski

L'ecume des jours est un roman ou l'amour fou du heros (Colin) et de l'heroine (Chloe) finit par se briser contre la mort. Cet amour est l'ecume qui se forme a la surface de la societe indifferente et de la vie humaine, et qui mene a la mort.